برچسب:
نویسنده: پرهام خلیلی
برچسب:
نویسنده: پرهام خلیلی
برچسب:
نویسنده: پرهام خلیلی
حالا که میروی، همراه جاده ها
برگرد و پس بده، تنهایی مرا...
(محمدمهدی سیار - با صدای محمد معتمدی)
به نظر من گرفتن و بردن تنهایی یک نفر هرچند ممکن است ناخواسته باشد، از بیرحمانه ترین کارهای این جهان است.
برچسب:
نویسنده: پرهام خلیلی
برچسب:
نویسنده: پرهام خلیلی
برچسب:
نویسنده: پرهام خلیلی
نمیدانم در سال ۱۹۸۳ وقتی آل پاچینو در فیلم صورت زخمی به زمین و زمان فحش میداد و واژه ی رکیک را تکرار می کرد میدانست که ۲۰-۳۰ سال بعد وضع همه ی فیلم ها و سریال ها همین است و اگر نباشد رسما و عملا برنامه کودک محسوب می شوند؟ شاید هم میدانست. شاید داشت اصولا تلاش میکرد که این اتفاق بیفتد. نمیدانم.
برچسب:
نویسنده: پرهام خلیلی
برچسب:
نویسنده: پرهام خلیلی
برچسب:
نویسنده: پرهام خلیلی
برچسب:
نویسنده: پرهام خلیلی